Er zijn scooters die je gewoon vervoeren, en er zijn scooters die een jeugd definiëren. De Peugeot Speedfight hoort onmiskenbaar bij de tweede categorie. Als je ergens tussen 1998 en 2010 op een schoolplein, bij een garage of achter een benzinestation stond, dan stond er gegarandeerd een Speedfight geparkeerd met een uitlaat die net iets te hard klonk voor wat op het kenteken stond. Dit is niet de scooter van de nette buurman. Dit is de scooter van de jongen die z’n eerste schroevendraaierset kreeg en er meteen een cilinderkop mee losdraaide.
1996: Peugeot gooit een granaat in het scootersegment
De Speedfight kwam in 1996 op de markt, in een tijd waarin de scootermarkt nog vooral werd gedomineerd door brave, ronde vormen. Peugeot deed iets anders: een agressief, hoekig silhouet, een liggende motorpositie en een uitstraling die meer wegweg had van een klein motorfietsje dan van een boodschappenscooter. Het was er in twee smaken een 50cc-variant voor de bromfietsklasse en een 100cc-versie voor wie een groter rijbewijs had. Die 100cc-uitvoering leverde in de eerste generatie zo’n 9 pk bij 7.000 toeren per minuut, en dat was voor een scooter uit die tijd behoorlijk pittig.
De motor was een verticaal geplaatste, tweetakt eencilinder, in zowel luchtgekoelde (AC) als vloeistofgekoelde (LC) uitvoering leverbaar een onderscheid dat tot op de dag van vandaag terugkomt in de typeaanduidingen die je op tweedehandssites tegenkomt. De eerste generaties reden met een Dell’Orto PHBN-carburateur, later (vanaf ongeveer 2000) vervangen door een Gurtner-carburateur. Klinkt als saaie techniek-trivia, maar als je ooit een Speedfight hebt proberen af te stellen weet je: dit soort details bepalen het verschil tussen een scooter die lekker loopt en een scooter die om de haverklap dichtslaat.
De generaties: van AC/LC naar olie-injectie
Peugeot heeft de Speedfight over de jaren flink doorontwikkeld, en de generaties lopen door elkaar op een manier die verwarrend kan zijn als je een tweedehandsje overweegt:
Speedfight 1 en 2 (1996–2004). De Speedfight 2 kwam in 2001, als opvolger op het succes van het origineel, met aangepaste voorschermen, achterpaneel en verlichting. Een van de praktische verbeteringen: anti-dive voorvering, waardoor de voorkant minder wegzakt bij hard remmen precies het soort detail dat je waardeert als je de scooter serieus gebruikt en niet alleen naar de bakker rijdt.
Speedfight 3 (2009). Hier verschuift de cilinder van verticaal naar horizontaal, en krijgt de tweetaktversie elektronische olie-injectie (Dell’Orto) in plaats van handmatig mengsmeren of een eenvoudiger injectiesysteem. Vanaf deze generatie verschijnt er ook een 4-taktversie op basis van een GY6-motorblok met Keihin CVK-carburateur dezelfde populaire motorbasis die je in tientallen andere Aziatische scooters tegenkomt.
Speedfight 4 (2014). Grotendeels een cosmetische update; onder de motorkap blijft het bij dezelfde motor- en koelvarianten als de Speedfight 3.
Speedfight 4 vandaag. De actuele 50cc-uitvoering is inmiddels volledig viertakt (49cc, luchtgekoeld, circa 3,9 pk bij 8.000 tpm, 45 km/u) de tweetaktmotor is uitgefaseerd om aan de Euro 5-emissie-eisen te voldoen. Sinds 2024 is er zelfs een 150cc-variant met vloeistofgekoelde viertaktmotor (circa 12 pk, 13 Nm) op met name de Aziatische markt. De scooter wordt, en werd, geproduceerd in zowel Mandeure (Frankrijk) als Jinan (China), en in Maleisië verkocht onder de naam Naza Flash.
Waarom de Speedfight zó vaak werd opgevoerd
Als je in scooterforums en op tweedehands-marktplaatsen zoekt naar de Speedfight, kom je een patroon tegen dat bij weinig andere scooters zo sterk aanwezig is: bijna elk exemplaar dat wordt aangeboden heeft ooit “wat gehad” een ander uitlaatsysteem, een andere variateur, soms een compleet ander cilinderblok. De Speedfight groeide in de late jaren negentig en jaren nul uit tot een van dé scooters om op te voeren, in een felle onderlinge concurrentie met met name de Yamaha Aerox een rivaliteit die vandaag de dag nog steeds opduikt in forumdiscussies en vergelijkingsvideo’s, jaren nadat beide scooters hun hoogtijdagen achter de rug hebben.
Een paar redenen waarom juist deze scooter zo’n magneet werd voor de schroevendraaier:
De tweetaktmotor leende zich er simpelweg goed voor. Tweetaktmotoren zijn mechanisch een stuk eenvoudiger dan viertakters minder kleppen, minder timing om mis te gaan — waardoor cilinderkits, uitlaten en variateurs relatief toegankelijk te vervangen zijn zonder dat je een complete revisie hoeft te doen.
Het scharpe, sportieve uiterlijk paste bij de doelgroep. Een scooter die er al agressief uitziet, nodigt nu eenmaal uit om er ook agressief mee te rijden en de aftermarket sprong daar gretig op in met kits, uitlaten en stickersets.
De onderdelenbeschikbaarheid. Doordat de Speedfight zo massaal verkocht werd, ontstond er een enorme secundaire markt aan opvoersets, vervangende cilinders en afstelonderdelen waardoor het voor de gemiddelde 16-jarige met een beperkt budget behapbaar was om aan de slag te gaan.
Belangrijk om hier eerlijk over te zijn: opvoeren van een 25 of 45 km/u-scooter boven de goedgekeurde constructiesnelheid is in Nederland niet toegestaan. Een opgevoerde scooter kan bij een controle op de rollerbank worden getest, en de gevolgen lopen op van een boete tot inhouding van het kentekenbewijs en misschien wel het pijnlijkste het (deels) vervallen van je verzekeringsdekking als er iets misgaat. Wij behandelen dit soort tuninggeschiedenis omdat het onlosmakelijk bij de cultuur rond deze scooter hoort, niet als aansporing om je eigen 45 km/u-bromscooter stiekem naar 80 te jagen.
Kopen anno 2026: waar moet je op letten?
Een Speedfight kopen in 2026 betekent bijna altijd: een tweedehands exemplaar zoeken, want nieuw krijg je in Nederland vrijwel alleen nog de moderne viertakt Speedfight 4 50cc bij de dealer. Een paar aandachtspunten als je in de tweedehandsmarkt duikt:
Check eerst of je met een AC- of LC-uitvoering te maken hebt dat bepaalt welke onderdelen passen en hoe gevoelig de motor is voor oververhitting bij intensief gebruik. Vraag altijd door naar de geschiedenis: is de motor origineel, of is er een cilinderkit gemonteerd? Een opgevoerde motor is niet per se een probleem, maar je wilt weten waar je aan begint en of de verzekering en het kenteken nog kloppen met de werkelijke staat van de scooter. Let ook op de staat van de variateur en de vario-rollen; dat zijn typische slijtageonderdelen die op een scooter van deze leeftijd vaak al eens vervangen hadden moeten worden. En zoals bij elke tweetakt-scooter van deze leeftijd: een bougie met een koffiebruine kleur is een goed teken, een zwart-roetige of juist witte bougie wijst op een verkeerde mengsmering of afstelling.
De erfenis
De Speedfight is geen scooter die de geschiedenisboeken in gaat als technisch hoogstandje. Het is een scooter die de geschiedenisboeken in gaat omdat hij, samen met een handvol tijdgenoten zoals de Aerox, een hele generatie liet kennismaken met sleutelen, opvoeren en laten we eerlijk zijn soms ook met de politieagent die je aan de kant zette. Dat is precies waarom hij hier op Tragass thuishoort: niet als brave review van een keurig voertuig, maar als eerbetoon aan de scooter die duizenden Nederlandse en Belgische pubers hun eerste schroevendraaier in de hand duwde.
Schrijft voor Tragass over alles wat rijdt.
